Eind 19e eeuw heerste er in de europese architectuur een experimentele geest. Nieuwe ideeën waren welkom, er was ruimte voor experiment. Ook in Barcelona, waar Antoni Gaudí i Cornet in 1869 architectuur ging studeren. Gaudí, in mijn ogen de Meester van het Mediterrane mozïek.
Wat zou Barcelona zijn zonder Gaudí's fantasievolle gebouwen? Elk stadsbestuur dat 'apart' eng vindt, zou hier een les uit kunnen leren. Het stadsbestuur van Barcelona stimuleerde Gaudí in elk geval en voor de bevolking was hij een held.
Als Gaudí op 12 juni 1926 overlijdt, staan duizenden mensen langs de route om hem de laatste eer te bewijzen. Aan 'de geniaalste onder de architecten', zoals hij ooit werd genoemd. In de rouwstoet ontbreekt geen enkele hoogwaardigheidsbekleder uit de regio.
Ik raak niet uitgekeken op de prachtige ontwerpen van Gaudí, de man die het detail nooit uit het oog verloor. Denkend over het mozaïek voor Bospolder kom ik vanzelf bij Park Güell. Het staat vol mozaïken.
Het park (voltooid in 1914) wordt bewaakt door een geschubde draak van bonte tegeltjes, die Python, de bewaker van de onderaardse wateren voorstelt. Eenmaal langs de draak stap je in een volmaakte synergie van natuur en steen.
De mozaïeken hebben we te danken aan de locatie van het park. Voor bestrating en wegen was het terrein te steil. Gaudí maakte de architectuur ondergeschikt aan het landschap en koos dus niet voor egalisatie. Het terrein werd begaanbaar gemaakt door viaducten en uitgegraven wegen en gangen. In de nog natte specie liet hij keramieklagen drukken, collages van 'trencadis'. Afvalproducten van goede keramiekbedrijven, scherven in alle vormen en maten en kleuren. Daarmee waren hij en zijn medewerker J.M. Jujol voorlopers in de kunst. Pas in de jaren '20 experimenteerden de dadaïsten met collagetechnieken.
Wat zou ik Bospolder graag een Dakpark met een Gaudí-achtige mozaïekwereld gunnen! Te beginnen bij de toegangspoort van Le Medi. Maar ja, ik ben geen Bospoldenaar. En het park is voor en door de bewoners. En ik twijfel er niet aan dat het mooi wordt! Ik liet me gewoon even gaan, in mijn eigen fantasiewereld.
Bronvermelding: Rainer Zerbst, 'Antoni Gaudí', uitg. Taschen/Libero. Foto's: F.R. Roland
joël | 20 december 2005jferdinandus@hotmail.comBeste Vicky, |
Vicky | 21 december 2005Joël, begrijp je helemaal. Woon zelf in het centrum en zou daar ook nog wel wat opfleur-plekken weten! Heel veel woonplezier in Le Médi! |